Door de wereldwijde uitputting van grondstoffen, de schade door broeikasgassen aan het milieu en andere gevolgen voor het menselijk leven, groeit het bewustzijn van mensen over een groenere levensstijl. De laatste jaren wint de term "geregenereerde/gerecyclede grondstoffen" aan populariteit in de kleding- en huishoudtextielindustrie. Enkele internationaal bekende merken zoals Adidas, Nike, Uniqlo en andere bedrijven zijn voorstanders van deze beweging.
Wat is geregenereerde cellulosevezel en geregenereerde polyestervezel? Veel mensen zijn hierover in de war.
1. Wat is geregenereerde cellulosevezel?
De grondstof voor geregenereerde cellulosevezels is natuurlijke cellulose (bijvoorbeeld katoen, hennep, bamboe, bomen en struiken). Om betere eigenschappen te creëren, hoeven we alleen de fysieke structuur van de natuurlijke cellulose aan te passen. De chemische structuur blijft onveranderd. Simpel gezegd: geregenereerde cellulosevezels worden door middel van kunstmatige technologie uit natuurlijk materiaal gewonnen en tot vezels gesponnen. Het is een kunstvezel, maar wel een natuurlijke vezel, en dus anders dan polyestervezels. Het is GEEN chemische vezel!
Tencelvezel, ook wel bekend als "Lyocell", is een veelgebruikte geregenereerde cellulosevezel. Deze wordt gemaakt door houtpulp van naaldbomen te mengen met water en oplosmiddelen en dit te verhitten tot het volledig is opgelost. Na het verwijderen van onzuiverheden en het spinnen is het productieproces van "Lyocell" voltooid. Het weefprincipe van Modal en Tencel is vergelijkbaar. De grondstoffen zijn afkomstig van natuurlijk hout. Bamboevezel wordt onderverdeeld in bamboepulpvezel en natuurlijke bamboevezel. Bamboepulpvezel wordt gemaakt door functionele additieven toe te voegen aan de pulp van Moso-bamboe en dit te verwerken door middel van natspinnen. Natuurlijke bamboevezel wordt daarentegen gewonnen uit Moso-bamboe na behandeling met natuurlijke biologische middelen.
2. Wat is geregenereerde/gerecyclede polyestervezel?
Volgens het principe van regeneratie kunnen de productiemethoden van geregenereerde polyestervezels worden onderverdeeld in twee categorieën: fysisch en chemisch. De fysische methode houdt in dat afvalpolyestermateriaal wordt gesorteerd, gereinigd en gedroogd, waarna het direct wordt gesmolten en gesponnen. De chemische methode daarentegen verwijst naar het depolymeriseren van afvalpolyestermateriaal tot polymerisatiemonomeren of polymerisatie-tussenproducten door middel van chemische reacties; regeneratiepolymerisatie na zuiverings- en scheidingsstappen, gevolgd door smeltspinnen.
Door de eenvoudige productietechnologie, het simpele proces en de lage productiekosten is de fysieke methode de laatste jaren de meest gebruikte methode voor het recyclen van polyester. Meer dan 70% tot 80% van de productiecapaciteit van gerecycled polyester wordt via de fysieke methode gegenereerd. Het garen wordt gemaakt van afvalflessen voor mineraalwater en frisdrank. Deze methode is erg populair in ontwikkelde landen zoals Europa en de Verenigde Staten, omdat er gebruik wordt gemaakt van hergebruikt afval. Gerecycled polyester kan het olieverbruik verminderen; elke ton afgewerkt PET-garen bespaart 6 ton olie. Het draagt bij aan de vermindering van luchtvervuiling en de beheersing van het broeikaseffect. Bijvoorbeeld: het recyclen van een plastic fles met een inhoud van 600 cc = reductie van 25,2 g CO2-uitstoot = besparing van 0,52 cc olie = besparing van 88,6 cc water.
Daarom zullen gerecyclede materialen in de toekomst de meest gebruikte materialen in de samenleving worden. Veel alledaagse voorwerpen zoals kleding, schoenen en tafels worden gemaakt van milieuvriendelijke, gerecyclede materialen. Dit zal steeds meer acceptatie vinden bij het publiek.
Geplaatst op: 22 juni 2022
